Ben genellikle karşılıklı saygı duruyorsa gerisinin konuşularak hallolduğunu düşünürüm. O yüzden bu metni de o havada tuttum. Fazla kusursuz durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. Gerisi zaten insani haliyle gelir.

Biraz mesafeli durabilirim ilk başta. Isınınca daha rahat konuşurum. Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor.

Bu kısmı uzatmaya gerek yok.

Kendimi yazarak anlatmak

Kendimi anlatırken detay uydurmayı doğru bulmuyorum. Olmayan yaş, meslek, hikaye yazmam. Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: acele etmeden ilerlemek bana daha uygun. Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması.

Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Benim hoşuma giden şey, karşımdakinin ne istediğini dolandırmadan söylemesi. Ben de aynı şekilde davranmaya çalışırım.

Buraya sincan fatih escort diye bakıp geldiyseniz kısa ve dolambaçsız bir anlatım arıyorsunuzdur diye düşünüyorum. Neşeli olmak ayrı, evcilik oynamak ayrı. Ölçü önemli.

Bazen basit şeyler daha iyi işliyor.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Azı da hiçbir şey söylemiyor. Ortada bir yerde, okunabilir durmak istiyorum. Bence insanlar süslü kelimelerden çok, duruşa bakıyor. Duruş tutarlıysa gerisi kolay. Tutarsızsa uzun yazının da faydası olmuyor.

Karşımdakinden beklediğim

Gece yarısı acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor. Mümkün olduğunca insani tempo tercih ederim. Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter. Benim için iletişim başlamadan önce ne beklendiğinin açıkça konuşulması daha rahat oluyor.

Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter. İlk anda her şeyi çözmeye çalışmayın. Birkaç cümleyle başlamak daha doğal.

Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter. Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Plan konuşması

İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın. Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Bence karşılıklı uygunluk yoksa zorlamanın anlamı yok.

Doğrusu fazla düşünülmüş cümleler yorucu olabiliyor.

Açık konuşmak gerekirse sürpriz planlar bana göre değil. İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç. Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir nefes almak iyi.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim.

Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir nefes almak iyi. Açık konuşmak gerekirse sürpriz planlar bana göre değil.

Rahatsız eden şeyler

Benim özel alanım var. Karşımdakinin de olmalı. Meraklı soruların bir sınırı olmalı. Her şey anlatılmaz. Mahremiyet benim için ciddi bir konu. Karşımdakinin hayatına da aynı özenle bakarım.

Başkasının hayatını sorguya çekmek bana iyi gelmiyor. Aynı şeyi beklerim. Benim özel alanım var. Karşımdakinin de olmalı.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor.

Tempo uyumu bence çoğu şeyden önemli. Uymuyorsa zorlamam. Sessizlik de konuşmanın parçası olabilir. Doldurmak zorunda değiliz.

Samimiyet

Kısa cümleler bazen daha dürüst oluyor. Ben de öyle yazarım. Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor.

Karşılıklı netlik varsa gerisi kolay ilerliyor. Uygun olmayan teklifleri baştan eleyebilirim. Bunu kişisel algılamayın.

Ben genellikle karşımdakinin temposuna bakarak ilerlerim. Baskı hoşuma gitmez. Bazı günler daha konuşkan olurum. Bazı günler kısa yazarım. İnsan hali.

Gereğinden fazla süslemeye gerek duymuyorum.

Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun. Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır.

Son paragraf

İlk başta her şeyi yazmak zorunda değilsiniz. Önemli olanlar yeter. İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın.

Devamı varsa konuşarak gider. Yazının işi buraya kadardı. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor.

Karşılıklı ritim bence çoğu detaydan önemli. Bir taraf çok acele, diğer taraf sakinse gerilim çıkıyor. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak zaman ister. Samimiyet hemen gelmez, bu normal. Sabırsız üslup beni yoruyor. Biraz nefes bırakınca daha düzgün ilerliyor her şey. Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Azı da hiçbir şey söylemiyor. Ortada bir yerde, okunabilir durmak istiyorum. Bence insanlar süslü kelimelerden çok, duruşa bakıyor. Duruş tutarlıysa gerisi kolay. Tutarsızsa uzun yazının da faydası olmuyor. Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor. Çift anlamlı, dolambaçlı mesajlar zaman kaybettiriyor. Düz cümle daha iyi.