İlk izlenim çoğu zaman yazışmada oluşuyor. Bu yüzden burada da aynı üslubu kullanmak istedim. Birinin beni okurken reklam kokusu almasını istemiyorum. Kendi cümlelerimle, ölçülü anlatmayı tercih ederim. Kalabalık sözler yoruyor.

Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum. Kendimi anlatırken detay uydurmayı doğru bulmuyorum. Olmayan yaş, meslek, hikaye yazmam. Benim açımdan önemli olan karşılıklı ritim. Uymuyorsa zorlamam.

Beni İvedik escort yazısından okuyanlara üslup zaten burada duruyor.

Bazen basit şeyler daha iyi işliyor.

Kısaca kendim

Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Ben daha çok o anki hali konuşmayı tercih ederim. Ezber cümleler yoruluyor. Benim duruşum sakin taraf. Gürültülü, ısrarcı üslup uzak durduğum bir şey.

Gündelik dil kullanırım. Resmi konuşmak bana yapay geliyor. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor.

Buraya İvedik escort diye bakıp geldiyseniz kısa ve dolambaçsız bir anlatım arıyorsunuzdur diye düşünüyorum. Kısa cümleler bazen daha dürüst oluyor. Ben de öyle yazarım.

Burayı okuyan biri muhtemelen abartısız bir anlatım arıyordur. Ben de öyle yazmaya çalıştım. Her cümlede kendimi övmek yok. Her paragrafta aynı kalıp yok. Günlük Türkçe, sakin tempo, net sınır. Beğenirseniz yazışırız. Uymuyorsa da kimse kırılmasın. Zorlamak bana göre değil.

Bu kısmı uzatmaya gerek yok.

Konuşurken

Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar. Gece yarısı acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor. Mümkün olduğunca insani tempo tercih ederim.

Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter. Gece yarısı acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor. Mümkün olduğunca insani tempo tercih ederim.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar.

Randevu öncesi

Randevu konuşurken abartılı vaat dinlemek istemiyorum. Ne konuşulduysa o. Benim açımdan sakin bir plan daha iyi. Koşturmaca, baskı uzak. Yer ve zaman netleşmeden acele etmek bana uymuyor.

Burada durup nefes almak iyi geliyor.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam.

Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz. Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar. Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir nefes almak iyi.

Uymayan bir detay varsa söyleyin. Ben de söylerim. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim.

Saygı meselesi

Fotoğraf, yazışma, isim… Bunlar rastgele dolaşmamalı. Dikkat ederim. İstemediğim paylaşımlar konusunda netim. Bu kırgınlık değil, sınır. Benim açımdan saygı, sessiz kalmayı da kapsar. Gereksiz detay yok.

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Son anda değişen şeyler olabilir, haber vermek önemli. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir durup bakmak iyi oluyor.

Paylaşılmaması gereken şeyler paylaşılmaz. Bunu baştan kabul etmek lazım. Güven kırılınca toparlamak zor. O yüzden baştan özenliyim.

Soru sormak serbest. Sorgu değil. Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen.

Hoşuma giden üslup

Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun. Ben daha çok doğal konuşmayı seviyorum. Ezber replik yorucu. Soru sormak serbest. Sorgu değil.

Gece yarısı acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor. Mümkün olduğunca insani tempo tercih ederim. Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter.

Benim hoşuma giden şey, karşımdakinin ne istediğini dolandırmadan söylemesi. Ben de aynı şekilde davranmaya çalışırım. Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim.

Anlattığım şey aslında karmaşık değil.

Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen. Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır.

Şimdilik bu kadar

Son anda plan değiştirmek bazen olur. Haber vermek önemli. Uymayan bir detay varsa söyleyin. Ben de söylerim.

İvedik tarafında acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor.

Birkaç dürüst paragraf yeter diye düşünüyorum. Gerisini uzatmanın anlamı yok. Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: acele etmeden ilerlemek bana daha uygun.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam. Kısa kesmek kabalık değil bazen. Yoğunluk olabiliyor.

Burayı okuyan biri muhtemelen abartısız bir anlatım arıyordur. Ben de öyle yazmaya çalıştım. Her cümlede kendimi övmek yok. Her paragrafta aynı kalıp yok. Günlük Türkçe, sakin tempo, net sınır. Beğenirseniz yazışırız. Uymuyorsa da kimse kırılmasın. Zorlamak bana göre değil. Çift anlamlı, dolambaçlı mesajlar zaman kaybettiriyor. Düz cümle daha iyi.