İlk izlenim çoğu zaman yazışmada oluşuyor. Bu yüzden burada da aynı üslubu kullanmak istedim. Birinin beni okurken reklam kokusu almasını istemiyorum. Kendi cümlelerimle, ölçülü anlatmayı tercih ederim. Kalabalık sözler yoruyor.

Ben genellikle karşımdakinin temposuna bakarak ilerlerim. Baskı hoşuma gitmez. Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar. Gündelik dil kullanırım. Resmi konuşmak bana yapay geliyor.

Beni Fevzi Çakmak escort yazısından okuyanlara üslup zaten burada duruyor.

Gereğinden fazla süslemeye gerek duymuyorum.

Kendime dair

Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar. Biraz mesafeli durabilirim ilk başta. Isınınca daha rahat konuşurum. Benim hoşuma giden şey, karşımdakinin ne istediğini dolandırmadan söylemesi. Ben de aynı şekilde davranmaya çalışırım.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim. Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması.

Buraya Fevzi Çakmak escort diye bakıp geldiyseniz kısa ve dolambaçsız bir anlatım arıyorsunuzdur diye düşünüyorum. Ben daha çok doğal konuşmayı seviyorum. Ezber replik yorucu.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Azı da hiçbir şey söylemiyor. Ortada bir yerde, okunabilir durmak istiyorum. Bence insanlar süslü kelimelerden çok, duruşa bakıyor. Duruş tutarlıysa gerisi kolay. Tutarsızsa uzun yazının da faydası olmuyor.

Doğrusu fazla düşünülmüş cümleler yorucu olabiliyor.

İletişimin başı

Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim. Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa. Ben iletişim sırasında açık konuşulmasını tercih ediyorum. Aklınıza takılan bir şey varsa baştan sorabilirsiniz.

Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum. Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor.

Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter.

Acele etmeden

Uymayan bir detay varsa söyleyin. Ben de söylerim. Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Randevu konuşurken abartılı vaat dinlemek istemiyorum. Ne konuşulduysa o.

Bu kısmı uzatmaya gerek yok.

Mahremiyet tek taraflı bir söz değil. Ben karşımdakinin hayatına nasıl bakıyorsam, kendi alanıma da aynı özeni beklerim. Yazışmalar, isimler, özel konuşmalar rastgele dolaşmamalı. Bunu küçümseyen üslup bana uzak. Güven bir kere kırılınca toparlamak zor oluyor. O yüzden baştan ölçülü durmayı tercih ederim.

Uymayan bir detay varsa söyleyin. Ben de söylerim. Yer ve zaman netleşmeden acele etmek bana uymuyor. Karşılıklı mahremiyet varsa gerisi konuşulur. Yoksa zaten yürümez.

Karşılıklı onay yoksa bir şey olmaz. Bu kadar basit. İlk başta her şeyi yazmak zorunda değilsiniz. Önemli olanlar yeter.

Özel alan

Gizlilik sadece sözde kalmamalı. Davranışta da durmalı. Benim özel alanım var. Karşımdakinin de olmalı. Karşılıklı ölçü duruyorsa daha rahat oluyorum.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Fotoğraf, yazışma, isim… Bunlar rastgele dolaşmamalı. Dikkat ederim. Kişisel bilgiler uydurup süslemek bana göre değil. Olmayanı yazmam.

Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen. Gülmece varsa güzel. Alay varsa değil.

Benim açımdan rahat olan

Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil. Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır. İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor.

Benimle iletişim kurarken öncelikle ne istediğinizi açıkça söylemeniz yeterli. Uzun roman yazmanıza gerek yok. Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum.

Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Ben genellikle karşımdakinin temposuna bakarak ilerlerim. Baskı hoşuma gitmez.

Kısaca böyle.

Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen. Soru sormak serbest. Sorgu değil.

En sonda

Benim için randevu öncesi kibar bir netlik yeterli. Fazla resmiyet değil. Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir nefes almak iyi.

Fevzi Çakmak tarafında acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor.

Şimdilik kendimden bu kadar bahsetmek yeterli. Merak ettiğiniz bir şey varsa sorabilirsiniz. Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması.

Burayı okuyan biri muhtemelen abartısız bir anlatım arıyordur. Ben de öyle yazmaya çalıştım. Her cümlede kendimi övmek yok. Her paragrafta aynı kalıp yok. Günlük Türkçe, sakin tempo, net sınır. Beğenirseniz yazışırız. Uymuyorsa da kimse kırılmasın. Zorlamak bana göre değil. Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli.

Karşılıklı ritim bence çoğu detaydan önemli. Bir taraf çok acele, diğer taraf sakinse gerilim çıkıyor. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak zaman ister. Samimiyet hemen gelmez, bu normal. Sabırsız üslup beni yoruyor. Biraz nefes bırakınca daha düzgün ilerliyor her şey. Ben iletişim sırasında açık konuşulmasını tercih ediyorum. Aklınıza takılan bir şey varsa baştan sorabilirsiniz.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.